Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Όταν το δάχτυλο έδειχνε τον εχθρό, ο ηλίθιος το κοίταζε για μανικιούρ

Διαχρονικά το χειρότερο δείγμα του homo sapiens είναι ο επαγγελματίας πολιτικάντης. Δεν μιλώ για τους ελάχιστους “ερασιτέχνες” (με την καλή έννοια) που βγαίνει ένας κάθε είκοσι χρόνια, ούτε για τους σπάνιους ηγέτες τύπου Κινγκιννάτου που βγαίνει ένας κάθε πεντακόσια χρόνια. Μιλάω για το μικρόψυχο και ανασφαλές ανθρωπάριο που βαφτίζεται “ηγέτης” και προωθείται στα ανώτατα πολιτειακά αξιώματα από σκοτεινές πλουτοκρατικές μειοφηφίες για να τις υπηρετήσει πιστά. Αυτό το σκουπίδι της κοινωνίας είναι ικανό να υπογράψει για να νομιμοποιηθεί το χειρότερο έγκλημα, μόνο να υπογράψει όμως, γιατί δεν έχει τα αρχίδια μόνος του να τα βάλει ούτε με κουτσή, μισοπατημένη μύγα. Από την άλλη, το έχει εύκολο να βάζει τα κλάματα και να ζητάει βοήθεια και έλεος όταν τα πράγματα πάνε άσχημα γι αυτόν και κινδυνεύει όχι να τον λυντσάρουν –όπως θα έπρεπε- αλλά απλά να πάει για λίγο φυλακή. Και όσο οι συνθήκες είναι ομαλές, τα σκοτεινά αφεντικά του τον προστατεύουν με κάθε τρόπο. Τον γλυτώνουν ακόμα και από το μεγαλύτερο σκάνδαλο χωρίς να πάθει τίποτα. Πολλές φορές δεν χάνει ούτε κάν την πρωθυπουργική καρέκλα για αδικήματα που ο κοινός πολίτης θα έτρωγε από είκοσι χρόνια έως ισόβια.


Ο άπλυτος Αττίλας και οι Ούννοι του ήταν άγιοι μπροστά σε αυτές τις παρφουμαρισμένες λούγκρες με τις καλοξυρισμένες φάτσες και τους αποτριχωμένους κώλους που παριστάνουν τους πολιτισμένους μέσα στα ακριβά κουστούμια τους. Και τουλάχιστον οι παλιοί ηγέτες είχαν το θάρρος να κάνουν τις σφαγές μόνοι τους, λερώνοντας τα χέρια τους και κολυμπώντας στο αίμα οι ίδιοι. Οι σημερινοί “ηγέτες” δεν αντέχουν να βλέπουν φόνο ούτε στην τηλεόραση. Είναι οι λεγόμενοι τηλε-δολοφόνοι, ή δολοφόνοι εξ αποστάσεως, για όσους ξέρουν ακόμα ελληνικά. Εγκρίνουν το πάτημα ένος κουμπιού εδώ το οποίο σκοτώνει κάποιους που βρίσκονται 3.000 χιλιόμετρα μακριά. Κανείς τους δεν έχει τον τσαμπουκά όχι να σκοτώσει, αλλά ούτε να κρατήσει όπλο. Είναι βρωμερές κατσαρίδες και γλοιώδεις κάμπιες που βάζουν άλλους να κάνουν τα εγκλήματα και άλλους να τα “εξωραΐσουν”.


Η κοινοβουλευτική (αντιπροσωπευτική) δημοκρατία είναι το πολίτευμα των αναξίων. Η χέστρα των από κληρονομιά οικονομικά δυνατών . Ο βόθρος των κολάκων και των ξεκωλιάρηδων. Ο σκουπιδότοπος των σωματικά και πνευματικά υπομετρίων. Η χαβούζα της παλιανθρωπιάς, του νεποτισμού και της στασιμότητας.


Όλος ο πλανήτης είναι στο ίδιο χάλι. Σκατά και απόσκατα. Συμμορίες δολοφόνων και ληστών κάνουν κουμάντο παντού χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Μερικές δεκάδες εκατομμύρια ψυχοπαθείς δεν ξέρουν πού να ξοδέψουν αυτά που έκλεψαν από τους πολλούς, ένα δισεκατομμύριο μουγκοί την ψιλοβγάζουν καθαρή και πέντε ολόκληρα δισεκατομμύρια ταλαίπωροι δεν έχουν να φάνε.


Πάντα έτσι ήταν θα μου πείτε.

Λάθος και φάουλ. Λάθος, γιατί ποτέ στο γνωστό παρελθόν δεν υπήρξε τόσο μεγάλος αριθμός δυστυχισμένων πάνω σε αυτόν τον άθλιο κόσμο. Και φάουλ, γιατί όποιος το πιστεύει αυτό είναι κατά σημειωτικό συμπέρασμα σκατάς και γελοίος μοιρολάτρης, στησοκώλης και συνυπεύθυνος για την συνολική κατάντια.


Το δεύτερο χειρότερο δείγμα homo sapiens, μετά τον επαγγελματία πολιτικάντη, είναι ο δημοσιογράφος, με ή χωρίς το τηλέ-. Κι εδώ υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις. Όμως ο κανόνας είναι που γαμάει το σύμπαν, όχι οι εξαιρέσεις του.

Το “λειτούργημα” αυτού του κακοπληρωμένου συνενόχου των φονιάδων και των ληστών συνίσταται στο να βγάζει λάδι τους γραβατωμένους εγκληματίες που υπογράφουν σε χλιδάτες αίθουσες τα μεγαλύτερα αίσχη. Η δουλειά του συγκεκριμένου ρουφιάνου, γνήσιου απογόνου των μεσαιωνικών αυλοκολάκων και παρτουζο-αξιωματούχων, είναι το να κάνει το άσπρο μαύρο και αντίστροφα. Το να λερώνει συνειδήσεις κατά παραγγελία. Το να ψηλώνει τους νάνους και να τους κάνει γίγαντες. Το να κοιμίζει τα πρόβατα και μετά να τα οδηγεί στην σφαγή. Το να βαφτίζει τις ωμές γενοκτονίες ως “πράξεις άμυνας” ή “λελογισμένη βία”. Το να εξαφανίζει όσους λένε κάτι διαφορετικό. Το να διαστρέφει την αλήθεια και το να ωραιοποιεί το ψέμα. Το να συκοφαντεί και να δυσφημεί κάθε προσπάθεια που στρέφεται εναντίον των σκοτεινών αφεντικών του.



Το τρίτο χειρότερο δείγμα του δίποδου παμφάγου που καταδυναστεύει τα πάντα είναι ο “φιλήσυχος” ψηφοφόρος. Αυτό το όρθιο ζώο που νομίζει ότι είναι καλύτερος από τον πίθηκο, επειδή ανακάλυψε την ξυριστική μηχανή κι έκρυψε τα γεννητικά του κάτω από υφάσματα. Αυτό το κομπλεξικό, μισαλλόδοξο, ανέραστο και άπληστο υποκείμενο που δέχεται να πολεμήσει και να σκοτώσει ανθρώπους που δεν γνωρίζει και που δεν τον έχουν ενοχλήσει ποτέ, αλλά που δεν καταδέχεται ούτε να φωνάξει εναντίον αυτών που τον ποδοπατάνε καθημερινά. Αυτό το όρνεο κουτοπονηριάς και αδικίας που βρυχάται για τα δικαιώματά του αλλά κάνει την πάπια σε όλες τις υποχρεώσεις του, ακόμα και τις οικογενειακές.


Και πάλι, θα μου πείτε, όλα αυτά είναι γνωστά. Ποιό είναι το καινούργιο στοιχείο;


Το καινούργιο στοιχείο –αν μπορεί να θεωρηθεί καινούργιο γιατί έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν- είναι η παγκόσμια οικονομική κρίση που θεριεύει ύπουλα μέρα με την μέρα. Αυτό που ξεκίνησε ως προβληματάκι μερικών μικρών συνεταιριστικών τραπεζών και κατασκευαστικών εταιρειών στις ΗΠΑ και τείνει να εξελιχτεί στο προανάκρουσμα του Αρμαγεδδώνα. Η τρύπα των τοξικών προϊόντων άρχισε από τα 200 δις, πήγε στα 750 δις, ανέβηκε στο 1 τρις και τώρα σκαρφάλωσε στα 3,6 τρις. Μήπως όλα αυτά είναι ψέματα; Παίζει και αυτό γιατί τα ψέματα είναι οι μόνες “ειδήσεις” που μεταδίδουν τα Μεσα Μαζικής Αποβλάκωσης. Λέτε η τρύπα να εξαφανιστεί με το μαγικό ραβδάκι; Μακάρι. Αν είναι τρύκ, έτσι θα γίνει. Αν είναι όμως πραγματική (και αυτό θα το καταλάβουμε σε μερικούς μήνες) τραβήξτε για κανένα βουνό.


Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Επειδή είμαι σχετικά πραγματιστής πιστεύω ότι πρόκειται κατά 90 % για κομπίνα. Για την Υπερκομπίνα μάλιστα και το έχω ξαναπεί. Οι βρυκόλακες θα γίνουν ακόμα πιο πλούσιοι ληστεύοντας τους προϋπολογισμούς των κρατών και αποκτώντας εταιρίες για ένα σπυρί φακής. Με ένα πινάκιο τώρα θα αγοράζουν 1.000 εταιρείες.


Αντιπροχτές άκουσα ότι η Merril Lynch πήρε 20 δις δολάρια του φορολογούμενου ως έκτακτη βοήθεια για να μην χρεωκοπήσει και αμέσως μοίρασε τα 15 δις σε μπόνους ! Μπόνους σε αυτούς που δημιούργησαν ή/και υπέθαλψαν την κρίση! Τέτοια ληστεία και αρπαγή της ήδη κωλομπαρεμένης οικονομίας είχε χρόνια να γίνει.

Δύο είναι τα πιθανά σενάρια:

1. Οι λωποδύτες υπεύθυνοι έχουν χάσει τελείως το μέτρο οπότε κάποιοι θα πρέπει να τους επαναφέρουν άμεσα στο κανονικό με πρόστιμα, δημεύσεις περιουσιών και πολυετείς φυλακίσεις, (το λυντσάρισμα βέβαια θα ήταν πιό δίκαιη λύση),

ή

2. Αυτό που έχουμε δεί ως τώρα δεν είναι παρά η αρχή μιας σειράς γεγονότων που δεν θα έχουν καλή κατάληξη για την πλειοψηφία του πληθυσμού. Αυτή η απροκάλυπτη αρπαγή του δημόσιου χρήματος που βλέπουμε τώρα, συνέβαινε σε περιόδους της ιστορίας που επίκειται κάποιο επώδυνο τέλος. Το τέλος μιας αυτοκρατορίας, το τέλος ενός συστήματος, ή το τέλος ενός πολιτισμού. Μήπως οι σκατάδες του αεριτζήδικου χρήματος το ξέρουν ότι πάμε κατά διαόλου και πάνε να καβατζώσουν ό,τι μπορούν για τα δύσκολα; Ελπίζω πως το σενάριο αυτό δεν θα παίξει. Όμως όπως λένε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει.


...Αν συμβεί αυτό, τότε πάμε αυτομάτως στο υπόλοιπο 10 % των πιθανοτήτων: Η παγκόσμια κρίση ναι μεν να είναι κομπίνα, αλλά κομπίνα θανατηφόρα για αρκετούς από μας, όπως ήταν ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος.

Εάν η παρούσα κρίση είναι του μεγέθους της κρίσης του ’29 , πράγμα που έτσι δείχνει να είναι από τα ως τώρα στοιχεία, τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ άσχημα. Για τον λόγο ότι η παγκόσμια οικονομία είναι εντελώς άλλου μεγέθους και δομής από την κατακερματισμένη και περιφερειακά αυτάρκη οικονομία του ’29. Υπάρχουν εθνικιστικά, πολιτικά, θρησκευτικά, περιβαλλοντολογικά, επισιτιστικά προβλήματα που δεν υπήρχαν τότε. Ο πληθυσμός έχει δεκαπλασιαστεί και δεν υπάρχει συνεκτικό στοιχείο στις κοινωνίες. Τα ταμπού έχουν καταρρεύσει και ο καθένας είναι για την πάρτη του. Επίσης οι κοινωνίες είναι περισσότερο τεχνοκρατικές και μερικές χώρες δεν παράγουν καθόλου τρόφιμα. Αν τότε βόγγηξε ο κόσμος, τώρα θα ουρλιάξει. Ακόμα όμως είμαστε στην αρχή. Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Αν αφεθούν να πέσουν τα πρώτα σημαντικά τουβλάκια, το ντόμινο που θα ακολουθήσει δεν θα μπορεί να το σταματήσει κανένας. Ο οποιοσδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο εκτροχιασμός του τρόπου παραγωγής και διακίνησης των τροφίμων αυτή την στιγμή θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο. Πέντε δισεκατομμύρια πεινασμένοι θα κάνουν τον πλανήτη πουτάνα και το ένα δισεκατομμύριο χορτάτων θα τρέχει να σωθεί.


Το δικό μας μπουρδέλο δεν την έχει ακούσει ακόμα γιατί είναι 67 % δημόσιος τομέας. Η πλειοψηφία πληρώνεται κανονικά το μηνιάτικό της –για την ώρα- και η έκφραση που ακούω συνέχεια γύρω μου είναι : “στ’ αρχίδια μου για τους άλλους, εγώ πληρώνομαι κανονικά και δεν έχω κανένα πρόβλημα”. Η φάπα όμως θα πέσει όταν τα δάνεια από το εξωτερικό θα κοπούν και το παραφουσκωμένο κράτος δεν θα μπορεί πιά να πληρώνει τις στρατιές των άχρηστων υπαλλήλων του. Τότε μισθοί και συντάξεις θα κοπούν δια νόμου στο μισό και αν χειροτερέψουν τα πράγματα, θα κοπούν τελείως. Όταν το κωλάδικο δεν θα μπορεί να δανειστεί πιά, δεν θα μπορεί και να πληρώσει κανέναν και τίποτα. Τότε να δείτε πίκρα. Είμαι περίεργος να δώ τότε πόσοι θα έχουν αρχίδια και στυλούς.


Τότε ίσως μερικοί να καταλάβουν ότι αυτό που λένε οι Κινέζοι: “Σου εύχομαι να ζήσεις σε καιρούς με μεγάλο ενδιαφέρον” δεν είναι ευχή, αλλά κατάρα.



...Τα τοπικά σενάρια είναι κάμποσα :

1. Αναρχία
2. Εμφύλιος πόλεμος
3. Ολιγαρχία
4. Δικτατορία
5. Άμεση δημοκρατία

Την αναρχία την είδαμε πριν ένα μήνα. Και κάτι μου λέει ότι θα την ξαναδούμε σύντομα. Καίμε, σπάμε, ληστεύουμε και μετά τί; Ή καταλήγουμε σε εμφύλιο πόλεμο ή σε δικτατορία.

Τον εμφύλιο πόλεμο τον έχουμε ζήσει στο παρελθόν και αποτελεί πολυτέλεια αυτή την στιγμή και σε αυτές τις συνθήκες. Άλλωστε στους περισσότερους εμφύλιους κερδίζει η πλευρά που έχει το περισσότερο άδικο γιατί είναι αυτή που παίρνει την μεγαλύτερη ξένη βοήθεια.

Την ολιγαρχία την ζούμε τόσα χρόνια. Είναι ανίκανη να δώσει λύσεις γιατί οι κληρονόμοι είναι συνήθως κατώτεροι αυτού που κληρονομούν.

Και την δικτατορία την έχουμε ζήσει και το μετανιώσαμε. Αφήνω μια μικρή επιφύλαξη ως προς το πρόσωπο του δικτάτορα και την χρονική διάρκειά της. Αν είναι στυλ Κινγκιννάτου πάω πάσο, αλλά και πάλι είναι μια προσωρινή λύση.

Αν κάτι μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση, αυτό είναι η άμεση δημοκρατία. Όχι αύριο, ΤΩΡΑ ! Η τεχνολογία γι αυτό υπάρχει εδώ και τριάντα χρόνια. Λίγο-πολύ όλοι έχουν πρόσβαση σε έναν υπολογιστή. Οι παππούδες, οι θείτσες και οι άσχετοι θα δεχθούν βοήθεια, όπως γίνεται και στην κάλπη. Δηλαδή να σηκώνουν λεφτά με την κάρτα από την τράπεζα ξέρουν και αυτό δεν το καταλαβαίνουν; Το πρωταρχικό είναι να πάνε σπίτια τους όλοι οι επαγγελματίες πολιτικάντηδες και να καταργηθούν όλα τα κόμματα. Και ο συρφετός των τρωκτικών της κάθε κλαδικής να πάει στην κόλαση γιατί εκεί είναι το σπίτι του. Αυτή την στιγμή πρέπει να παρθούν αποφάσεις με όσο το δυνατό μεγαλύτερη συναίνεση. Κι αυτό δεν γίνεται μέσω πουλημένων αντιπροσώπων. Όταν τα μέτρα που θα παρθούν είναι σκληρά, χρειάζεται άμεση, φανερή και καθολική ψήφος. Όλα τα άλλα είναι παπατζηλίκια. Άμα θέλουμε να δούμε αλλαγές πρέπει να πληρώσουμε όλοι το τίμημα. Όλοι φωνάζουν για τους κλέφτες, ακόμα και οι ίδιοι οι κλέφτες, αλλά φυσικά κανείς δεν κάνει τίποτα. Λύσεις υπάρχουν. Π.χ. η διακεκριμένη απάτη καθώς και άλλα σοβαρά εγκλήματα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου να τιμωρούνται με την μέθοδο του ενός κελλιού: Σκοτώνεις τον προηγούμενο και χώνεις μέσα τον επόμενο. Δέκα εκατομμύρια άτομα είμαστε. Ένα μεγάλο χωριό. Σε δύο χρόνια μπορεί να αλλάξει ό,τι δεν άλλαξε από το 146 π.Χ.. Στα πρώτα εκατό κεφάλια που θα πέσουν (και πολλά βάζω), θα γίνουν όλοι τίμιες κοτούλες και ό,τι στοίχημα θέλετε. Θα αφήνεις το σπίτι σου ανοιχτό και τα λεφτά πάνω στο τραπέζι και δεν θα τα ακουμπάει κανένας. Θα αφήνεις να πέσει 100ευρο κάτω στο δρόμο και δεν θα το σηκώνει κανένας. Όλοι θα σε σκουντάνε στην πλάτη και θα στο δείχνουν, “κύριε σας έπεσε αυτό”. Θα πηγαίνεις στην Ελβετία και στη Σουηδία και θα λές “μα τί μπουρδέλα είναι αυτά;” Όμως τα πρώτα εκατό κεφάλια που θα πέσουν πρέπει να είναι από την κορυφή της πυραμίδας, όχι από την βάση. Και το πρώτο κεφάλι να το κόψει ο πρωθυπουργός αυτοπροσώπως. Και τα αμέσως επόμενα οι υπουργοί του. Αλλιώς να πάνε κι αυτοί σπίτια τους, όπως οι προηγούμενοι. Τζάμπα μάγκες τέλος.



Όποιος θέλει να κάνει τον αρχηγό σε δύσκολους καιρούς, πρέπει να μπορεί να βάψει τα χέρια του με αίμα.


Αλλιώς δεν κάνει ούτε για μάγειρας σε συνοικιακό ουζερί.


Και όποιος πολίτης θέλει δικαιώματα, πρέπει να βάλει πλάτη και να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης και του αίματος που του αναλογεί.


Αλλιώς να βγάλει το σκασμό και να στήνει κώλο στον κάθε γαμιά, όπως κάνει τόσα χρόνια.

8 σχόλια:

ditaset είπε...

φιλε μου σημερα βλεπω hard core .μπορει να φανταζουν λιγο ακραια ολα αυτα,η πορεια μας ομως εκει που λες μας οδηγει...στο διαολο.

nastybishop είπε...

Πιστεύω ότι το μόνο που μας σώζει είναι ότι δεν κοστίζει πολύ να σωθούμε. Οι δανειακές ανάγκες της Ελλάδας είναι ψίχουλα για την παγκόσμια δεξαμενή. Ίσως λοιπόν την βγάλουμε καθαρή. Τρόπους του λέγειν την βγάλουμε δηλαδή, γιατί τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει επί της ουσίας.

karlotta είπε...

Για την ώρα ας στήσουμε τους πισινούς μας,γιατί έχουμε και βίτσια,πως να το κάνουμε....Και στις επόμενες εκλογές,φήφο στον Γιωργάκη,μονοκούκι όμως,για να τιμωρήσουμε τον... Κωστάκη.'Οχι παίζουμε!

Ανώνυμος είπε...

Η ανάλυση είναι σκληρή αλλά δίκαιη, και η λύση της άμεσης δημοκρατίας που προτείνεις η μόνη που μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση. Αυτή η χώρα έχει μακρά ιστορική παράδοση αυτόνομων κοινοτήτων σε πολλές ιστορικές περιόδους, και θα μπορούσε - αν θέλαμε οι πολίτες - να στηριχτεί πάνω σε αυτή για να αλλάξει το σύστημα. Δεν το βλέπω για τώρα, αλλά όπως εξελίσσεται η κατάσταση ποτέ δεν ξέρεις...

Κάποια στιγμή ίσως θα έπρεπε να συζητήσουμε το "Κατάρρευση" του Jared Diamond, υπό το πρίσμα των μέχρι τώρα εξελίξεων.

Manta ray

Πάλι έχασα τον κωδικό...)

Τdi είπε...

Φίλε μου...

Για να ανέβεις στα βουνά, δεν είναι εύκολο.

Το να τα παρατήσεις ΟΛΑ (για όλα)

να φορτώσεις μερικά πράματα και βενζίνη σε ένα πόρτ μπαγκάζ (δηλ. ότι θεωρείς απαραίτητο- προσοχή 9 στους 10 δεν ξέρουν πραγματικά τι τους είναι απαραίτητο και μπορεί και να ψοφήσουν στις πρώτες 5 μέρες-)

και να ανέβεις στα βουνά για αντάρτικο...

Πρέπει να πιάσεις πάτο...

Πάτο που άλλο κάτω ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

Ας πούμε ότι και έγινε η, σε στυλ Κούβα του 58, ένοπλη επανάσταση, ανατροπή και....

...τώρα πρέπει να ξεκινήσεις το χτίσιμο.

Εκεί σε θέλω καπετάνιο...

Όχι μόνο στο γκρέμισμα..αλλά και στο χτίσιμο.

Η Αμεσο-Δημοκρατία σαν ορισμός καλός είναι, αλλά δουλεύει όταν έχεις 5 δις πεινασμένους, αμόρφωτους και σιχτηριασμένους φουκαριάρηδες;;

Δουλεύει στην περίπτωση που λεηλατούνται αποθήκες πυρομαχικών λόγω εξέγερσης;; Όλοι είδαμε τι έγινε στην Αλβανία της δεκαετίας του 90'...

Δουλεύει όταν υπάρχουν άτομα που θέλουν να ξαναγυρίσμουν στο προηγούμενο εξουσιαστικό μοντέλο;

Δουλεύει όταν έχεις δεκάδες χιλιάδες μαντράσες να μαθαίνουν κακόμοιρα πιτσιρίκια πως να λένε άλλαουάκμπαρ όλη μέρα??

ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:

ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ KAI THΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΤΟ "ΝΕΟ";

ΥΓ
Παρόλα αυτά, δεν διαφωνώ επι της ουσίας με το κείμενο...απλά τρέφω την κουβέντα αναφέροντας επιπλεόν διαστάσεις στο θέμα.

Μάρκο Ντέ Σάντ είπε...

@ ditaset,
βαρέθηκα την μέση οδό. Τώρα δεν μας πάει πουθενά.

@ nastybishop,
καθαρή θα την βγάλουμε, γιατί όταν έρχονται τα δύσκολα, κάτι γίνεται (από μηχανής θεός- ελπίζω να είναι υψηλού κυβισμού) άλλωστε κοντά στον πάτο είμαστε.

@ karlotta,
Με την εκδικητική ψήφο τα έχουμε λύσει όλα τα προβλήματα. Δεν παίζει ο ψηφοφόρος...

@ manta ray,
Θα δείξει, και το αναρχο-αυτόνομο μας πάει αν και είμαστε όλοι αντιδραστικοί (ακόμα και στην αντίδραση)...

@ Tdi,
έχεις πολύ δίκιο και σου αρχίζω από το τέλος:

Κατά τις μεταβατικές περιόδους δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτα. Εκεί είναι που την πληρώνουν και κάποιοι που δεν φταίνε.

Όταν μιλάω για άμεση δημοκρατία, μιλάω πάντα για το δικό μας μαγαζί. Το τι θα κάνει ο Τούρκος, ο Αμερικάνος, και ο Κινέζος είναι δικό τους θέμα.

Οι θρησκείες ήταν, είναι, και θα είναι κόντρα σε οποιαδήποτε απόπειρα χειραφέτησης του ατόμου από τους ανήθικους "κανόνες" που του έχουν επιβάλλει δια της βίας οι εκμεταλλευτές του.

Το επίπεδο μόρφωσης των πολιτών παίζει κάποιο ρόλο στην λειτουργία του όποιου πολιτεύματος, όχι όμως καθοριστικό. Το σημαντικό είναι η ηγετική ομάδα. Συνήθως οι αγράμματοι εξεγείρονται αλλά και κατευθύνονται πιό εύκολα. Όμως και αυτός που δεν ξέρει να διαβάσει ξέρει ποιό είναι το σωστό.

Στις περιόδους επαναστάσεων, εξεγέρσεων, στάσεων, κλπ. δεν χωρούν πολιτισμένες απόψεις. Η ισχυρότερη και πιό οργανωμένη κλίκα παίρνει την εξουσία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς πολιτικάντης δεν πρόκειται να παραδώσει την εξουσία στους πολίτες. Συνήθως την παραδίδουν στους στρατιωτικούς ή στον όχλο για να την ξαναπάρουν πίσω μόλις κοπάσει η κρίση.

Οι εχθροί που αντιμετωπίζει μια επανάσταση (και η άμεση δημοκρατία είναι επανάσταση) είναι αμέτρητοι. Τα οργανωμένα ντόπια συμφέροντα, οι ξένοι μεγαλέμποροι και νταραβεριτζήδες, η βλακεία και το βόλεμα του μέσου πολίτη, οι κατεστημένοι θεσμοί εκατοντάδων ή χιλιάδων χρόνων όπως η θρησκεία, τα κόμματα και η διαφθορά, η σειρά δεν έχει τέλος...

Το χτίσιμο είναι όντως δύσκολο, μόνο όμως αν το δείς με τα σημερινά κριτήρια. (Δηλαδή να το αναθέσει κανείς στους ίδιους "μάστορες").

Στα βουνά ή θεός ή θεριό, όπως λένε. Θα πεθάνουν και μερικοί αλλά αυτοί που θα επιζήσουν θα είναι αυτοί που αξίζουν. Ο άνθρωπος έχει απίστευτες ικανότητες προσαρμογής...


Τέλος, αν πρόκειται να μπλεχτούμε σε κάποια παγκόσμια καταστροφή, εγώ προτιμώ να το ξέρω και να επιλέξω μόνος μου τον χρόνο, τον τόπο, τις συμμαχίες μου και την αμοιβή μου (όσο αυτό είναι δυνατό)και όχι να μου τα κανονίζουν άλλοι χωρίς να με ρωτούν.

Τdi είπε...

Venceremos φίλε μου...

Δεν έχω και πολλά να προσθέσω..με κάλυψες!

Τdi είπε...

Το Social Crisis Management όπως θέλουνε να το ονομάζουν ωραιοποιημένα ορισμένα γεράκια, είναι μια κουβέντα από μόνο του. Τι νάρκες τοποθετεί σε οποιαδήποτε απόπειρα κοινωνικού προσανατολισμό σε κάτι "άλλο", Νέο, δεν λέγεται.

Όπως επίσης το "χτίσιμο" είναι αλλη μια κουβέντα από μόνη της. Όπως και πολλοί άλλοι παράγοντες που αμελώ να αναφέρω τώρα.

Σημασία ακόμα δεν έχει να βρούμε ΤΙΣ λύσεις. Πρέπει όλα να ξεκινήσουν από μια βαθιά και δομημένη συζήτηση στα πλαίσια της αυτοδιαχείρησης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι NGO's -ΣΑΝ ΘΕΩΡΙΑ και μόνο!- θα μπορούσε να είναι ένα όχημα οχειρωμένο από την συλλογική ιδιοτέλεια της ατέρμονης κερδοφορίας..

Όπως και οι stakeholder-related ενέργειες που γίνονται (ουσιαστικά μικρές εξαιρέσεις αξίζουν σαν ουσιαστικά παραδείγματα) σε τοπικά πλαίσια, Δήμους , Κοινότητες κτλ. και οι πολίτες ΑΠΑΙΤΟΥΝ με μεγάλες πλειοψηφίες διαφάνεια δημιουργούν κάποιες (μελλοντικές κυρίως)δομές που θα λειτουργήσουν σαν σκαλοπάτι για πιο οργανωμένες συλλογικές πρωτοβουλίες. Είτε αυτοδιαχειρηζόμενες είναι είτε όχι, σημασία έχει να αντιληφθούμε πόσο ΑΫΛΟ είναι αυτό το ρημάδι το σύστημα ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ. ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ (στο καταραμένο to decision-making που λένε και οι Βρετανοί). Είναι πολύ σημαντικό αλλά συνάμα τόσο απλό να υλοποιηθεί με τα τεχνολογικά μέσα που ΗΔΗ υπάρχουν εδώ και καμια δεκαετία (τουλάχιστον σε Ευρώπη και Β.Αμερ).

Αλλά αμ δε που θα τ'αφήσουν οι μεταξωκώληδες!

Για facebook και άλλα πουρεδιάρικα πρώτοι είναι!

Για κανά blog ή forum της προκοπής όμως πρωτοβουλίες...πάπαλα. Εκεί θέλει μυαλό και επιχειρήματα..άσε, θέλει δουλειά...άσε καλύτερα...

Ως εκεί φτάνει η "φαντασία στην εξουσία" φίλε μου...